Otvaranje izložbe Spomen-zbirka Pavla Beljanskog u Gospođincima

oktobar 21, 2016 objavljeno u rubrici Aktivnosti biblioteke, Novosti autor Urednik

Kolekcionari, darodavci i umetnici

dscn8880…Kada smo se u ovom zdanju dogovarali o gostovanju izložbe Spomen-zbirke Pavla Beljanskog, autorki Jasmine Jakšić Subić i Marte Đarmati pod nazivom GOSPODIN PAVLE BELJANSKI, nismo znali da u spomenici koja je bila uzidana kod glavnog ulaska zgrade 16(29) septembra 1907. godine, a pronađena u boci sa uljem 2005. godine kada je rađena hidroizolacija objekta, piše da je osvećenje ovih temelja obavilo ovdašnje pravoslavno srpsko sveštenstvo Nikola Beljanski, protojerej parohijski, Nikola Arsenović, sistemizovani i Sekula Popov mlađi parohijski pomoćnik. Ovo je novootkrivena informacija skoro za sve nas i svakako prilog proučavanju porodice Beljanski.
Ono što je za mene fascinantno i neverovatno je da na jednom malom prostoru, prostoru opštine Žabalj počivaju gospodin Pavle Beljanski, dr Branko Ilić i gospodin Vladislav Rajčetić, velikani, koji su svoja dela likovne i primenjene umetnosti darivali svom narodu, svom zavičaju: Pavle Beljanski građanima Vojvodine, dr Branko Ilić Novom Sadu, a Vladislav Rajčetić građanima Žablja.
U naučno-istraživačkom radu Žabalj, Čurug, Đurđevo i Gospođinaca bi sigurno trebali dobiti posebno poglavlje koje bi se moglo nazvati kolekcionari, darodavci i umetnici .
Umetnička dela ovih velikana stanuju u Spomen-zbirci Pavla Beljanskog, Muzeju grada Novog Sada, Biblioteci „Veljko Petrović“ u Žablju, ali žive u stručnim licima ovih institucija kulture i naraštajima koji dolazi i svoje impresije predaju jedni drugima u nasleđe.
Ovakav način poimanja života ostvaruje se i kroz slikarske kolonije „Leptir belih krila“, „Susret kod Bodnarova“, Đurđevačka slikarska kolonija, Likovna kolonija u Čurugu, ali i kroz životni poziv mnogobrojnih akademskih slikara iz Čuruga i samostalnih likovnih umetnika sa područja opštine Žabalj. Umetnici se druže, slikaju i poklanjaju svoja dela.To je znak da je svest ljudi poniklih sa ovog prostora uzvišena do neslućenih visina, iskrena po želji a dostojanstvena po načinu života.
Pavle Beljanski, kolekcionar likovnih dela trajne vrednosti, znao je da je likovno delo harmonijski i materijalni spoj forme i duha, da pravi umetnik nosi u sebi kosmos, kreativnu snagu bez koje ne može da se stvori pravo umetničko delo, trajno, vanvremensko. Kada je to spoznao sam je rekao da je imao utisak izlaska iz lavirinta života na svetlost vođen himnom sunca, svetlosti i života i da je smisao ljudskog postojanja u slobodi i nesputanosti …

Iz pozdravne reči Dubravke Dudić